| YI9KT - WSPOMNIENIA Z IRAKU. | ![]() |
Ponownie do Republiki Iraku udało mi się przyjechać w dniu 21.07.2006 roku w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego w składzie międzynarodowych sił stabilizacyjnych. Podobnie jak w czasie poprzedniego pobytu w Iraku (lipiec 2004 roku - luty 2005 roku) zajmowałem się naprawą sprzętu elektronicznego. Kilka dni po przybyciu rozpocząłem starania o uzyskanie zgody od władz wojskowych na pracę radioamatorską z terenu bazy Diwaniyah.
![]() |
![]() |
![]() |
| Ryszard SP8HKT w bazie Diwaniyah | IRAK OKOLICE BAZY DIWANIYAH | RZEKA TYGRYS W ODDALI MIASTO AL KUT |
Licencję uprawniającą do pracy z terenu Iraku pod znakiem YI9KT posiadałem już wcześniej, ponieważ została wydana w maju 2004 roku na okres 5 lat. W międzyczasie w chwilach wolnych rozglądałem się za pomieszczeniem, gdzie mógłbym umieścić swoją stację. Dużo pomagał mi Rajmund SP1RKB, który przebywał już w Iraku od ponad półtora miesiąca i był aktywny pod znakiem YI9RKB. Obaj mieliśmy dużo wcześniej kontakt telefoniczny oraz e-mailowy.
RAJMUND YI9RKB I RYSZARD YI9KT
W poszukiwaniach napotkałem szereg trudności, bo obszar bazy jest niewielki - nasycony różnymi urządzeniami elektronicznymi, co nie bardzo współgrało z działalnością radioamatorską, ponadto potrzeba trochę wolnego miejsca na rozwinięcie anten. Była to w moim przypadku chyba najtrudniejsza kwestia. Ostatecznie w pierwszych dniach sierpnia dzięki wyrozumiałości przełożonych otrzymałem zgodę na prace radioamatorską, ale dalej nie miałem odpowiedniego pomieszczenia. Dzięki uprzejmości jednego z kolegów, który wykazał daleko idące zrozumienie dla naszego hobby, dostałem kącik w pomieszczeniu siłowni. Pomieszczenie było zamykane, posiadało klimatyzację, trochę na uboczu bazy i co najważniejsze w pobliżu były względnie dobre warunki na montaż anten. Oczywiście nie można tego porównywać do typowych ekspedycji dx-owych, które dysponują sporym terenem i rozwijają dowolne anteny.
RYSZARD YI9KT PRZY RADIOSTACJI
Moje skromne wyposażenie to transciver ICOM IC-735, zasilacz PS-55, skrzynka antenowa MFJ-949 E, anteny vertical siedmiopasmowy GP-7 na pasma (40 m -10 m) oraz delta loop 85 m na pasma (80 m, 40 m).
Antena vertical GP-7 umieszczona była na maszcie o wysokości 5 m, na 5 metrowej przybudówce, mniej więcej 10 m nad ziemią, natomiast antena delta loop zawieszona była pod skosem w stosunku do ziemi na wysokości od ok. 8,5 m do wysokości 4 m - taką niestety miałem tylko możliwość.
Pracę w eterze rozpocząłem w dniu 05.08.2006 roku łącznością z Jerzym SP8TK. Antena vertical sprawowała się znakomicie zarówno w łącznościach z Europą (ok. 4000 km) jak również z innymi kontynentami. Antena delta loop stroiła się bardzo ładnie - SWR 1,15 na początku pasma 80 metrowego, ale co ciekawe, skuteczniej pracowała w paśmie 40 metrowym pomimo dosyć wysokiego SWR. Niestety czasu na działalność radioamatorską nie posiadałem dużo. Moja aktywność na pasmach odbywała się w tzw. czasie wolnym. Praktycznie wyglądało to tak, że udawało mi się wygospodarować około godziny w czasie przerwy obiadowej oraz na kolację ok. 10-11 GMT i ok. 14 -15.30 GMT. Po godzinie 20.30 czasu lokalnego miałem dopiero trochę czasu dla siebie i wtedy mogłem trochę podziałać w eterze, przeważnie do północy (17.30 - 21 GMT). Różnica do czasu polskiego wynosi + 2 godziny, a do czasu GMT + 3 godziny. Propagacja na pasmach amatorskich, w okresie mojego pobytu w Iraku, niestety nie była najlepsza. Dodatkowo dochodziła jeszcze odległość ok. 3500 - 5000 km do moich najbliższych korespondentów w Europie. Aktywność stacji z rejonu bliskiego wschodu była znikoma, nawiązałem może kilkanaście łączności z tymi stacjami. Pasma 10 i 12 m były prawie martwe, udało mi się jednak natrafić na kilka otwarć propagacyjnych i przeprowadzić kilkaset łączności. Czasami pasma te otwierały się na propagację była wzdłuż równika lub na południe, ale nie było tam za wiele aktywnych stacji. Pasma 15 i 17 m w sierpniu i do połowy września były aktywne sporadycznie. Większość łączności jakie przeprowadziłem w tym okresie było w pasmach 20 i 30 m - trochę w paśmie 40 m, ale na tym paśmie często o tej porze roku w Iraku pojawiał się duży poziom szumów i trzasków - czasami nawet na poziomie S-9. Podobnie sprawa wyglądała w paśmie 80 m, na które antenę zawiesiłem 20 września. Sygnały stacji były słabe i duże tło szumów, co przy dużej ilości stacji wołających, powodowało zlewane się sygnałów i utrudniony odbiór. Bywały dni dobrych otwarć propagacyjnych na Europę, czasami w kierunku dalekiego wschodu i wtedy praca była czystą przyjemnością. Dużą bolączką operatorów pracujących ze stacjami z Europy jest brak przestrzegania przepisów korespondencji, a szczególnie słuchania - co nadaje odległy korespondent, komu odpowiada, i co podaje. Prowadzi to do niepotrzebnego zamieszania i utrudnia odbiór pozostałym chętnym do nawiązania łączności. Całe szczęście, że dotyczy to w niewielkim stopniu stacji polskich.
Chwila relaksu - łączności ze stacjami polskimi.
Martwił mnie fakt, że propagacja na wyższych pasmach, jeżeli była, to występowała w godzinach mojej pracy zawodowej. Wieczorem pozostawały mi właściwie tylko pasma 30, 40 i 80 m. Od połowy października zaobserwowałem zjawisko bardzo wczesnego zamknięcia się pasma 30 m, około godzinę po zachodzie słońca. Później słychać było stacje z Europy, ale moje sygnały nie były odbierane. Czasami bywało tak, że wieczorem ja słyszałem słabo swoich korespondentów, natomiast w Europie odbierano moje sygnały bardzo dobrze. Od czasu do czasu słuchałem też w paśmie 160 m. Wielu krótkofalowców było zainteresowanych, właśnie możliwością nawiązania łączności w tym paśmie. Około połowy października udało mi się zmobilizować i zawiesić antenę na pasmo 160 m inverted V 2x39 m wykonaną z kabla telefonicznego PKL. Środek anteny został zamontowany na wysokości ok. 11 m nad ziemią, a jej końce na 5 m. Ukierunkowana byla w stronę Europy Środkowej. Po stronie odbiorczej niestety nie sprawowała się dobrze. Pierwsze łączności przeprowadziłem 22 pażdziernika. Słyszalność mojej stacji w Europie wynosiła od S6 do S9 w zależności od propagacji. 25 pażdziernika przy wydatnej pomocy Rajmunda SP1RKB zainstalowałem wcześniej wykonaną antenę odbiorczą K9AY.
Jedna ramka została ukierunkowana w stronę Europy i
USA, a druga w kierunku Japonii i Dalekiego Wschodu. Całość
umieściłem na starym, nieczynnym transformatorze wysokiego
napięcia ok. 3 m nad gruntem. Usytuowanie jej tuż nad ziemią
nie było możliwe ze względu na często przechodzących tam
ludzi. Odbiór na niższych pasmach uległ bardzo wyraźnej
poprawie. Najlepiej sprawowała się w pasmach 80 i 160 m. W
paśmie 40 m, w zależności od propagacji, odbierałem na
verticalu GP-7 lub na K9AY. Następnego dnia zainstalowałem
antenę odbiorczą beverage o dł. 89 m ukierunkowaną na
Japonię. Wykonana była także z kabla telefonicznego. Pierwsze
20 m anteny umieszczone były ok. 0,5 m nad ziemią, pozostała
część spoczywała bezpośrednio na gruncie. Była bardzo
przydatna przy otwarciach propagacyjnych w kierunku Japonii na
pasmach 80 i 160 m. Z moich obserwacji wynikało, że w
zależności od kąta pod jakim docierał sygnał, raz lepsza
okazywała się K9AY, a innym razem beverage. Podczas pierwszego
pobytu w Iraku, z powodu braku przełącznika, kable
koncentryczne zmieniałem ręcznie, teraz postanowiłem nie
powtarzać tego błędu i GP-7, Delta Loop na pasmo 80 m i
Inverted V na pasmo 160 m zmieniałem przełącznikiem w skrzynce
antenowej MFJ-949E lekko zmodyfikowanej. Zamiast zacisku
"WIRE" zamontowałem gniazdo UC-1 dla trzeciej anteny.
Zabrałem także z kraju dodatkowy przełącznik anten
odbiorczych, abym móc korzystać z dowolnie wybranej anteny
odbiorczej: beverage, obu ramek K9AY lub anteny, na której
aktualnie nadawałem. Podczas rozbudowy moich anten odbiorczych
największy problem miałem z brakiem dostatecznej ilości
przewodów koncentrycznych.
Jak zapewne koledzy doskonale się orientują, okres mojej
aktywności radioamatorskiej z terenu Iraku przypadł w czasie
minimum aktywności Słońca w cyklu 11-letnim, więc
postanowiłem to wykorzystać i od połowy listopada aż do
końca mojego pobytu skoncentrować się na niskich pasmach 40,
80 i 160 m. Miałem zamiar aktywnie pracować w zawodach CQ WW DX
zarówno w części fonicznej jak i telegraficznej. Niestety pech
zweryfikował częściowo te plany. W dniu rozpoczęcia części
fonicznej zawodów awarii uległ nadajnik transcivera. Zamiast
startować w zawodach rozkręcałem urządzenie w celu wyszukania
i usunięcia uszkodzenia. Niestety okazało się, że uszkodzeniu
uległy tranzystory drivera oraz kilka innych elementów,
których nie posiadałem. W tym miejscu pragnę serdecznie
podziękować Ryszardowi SP8ONZ oraz mojej żonie za szybkie
ściągnięcie i przesyłanie do Iraku potrzebnych części. Po
dwóch dniach przerwy rozpocząłem pracę na pasmach na
transciverze FT-100 Rajmunda SP1RKB, który od 12 września nie
pracował już w eterze, ponieważ ważność jego licencji
skończyła się, a na jej przedłużenie nie było żadnych
perspektyw. Jestem mu niezmiernie wdzięczny za użyczenie
sprzętu. Niestety nie mogłem działać w pasmach 10 i 12 m ani
na 160 m. Po około dwóch tygodniach dotarły do mnie potrzebne
podzespoły i przystąpiłem do naprawy sprzętu. Od 18 listopada
znów byłem aktywny na 9 pasmach amatorskich. Szczególnie dużo
chętnych było do nawiązania łączności na 80 i 160 m, a
także na 10 i 12 m, gdzie bywały otwarcia w kierunku Europy
często z bardzo silnymi sygnałami. Ostatnia dekada listopada i
początek grudnia to całkiem niezłe warunki propagacyjne na
wyższych pasmach - co starałem się wykorzystać. Po
przeprowadzeniu ponad 23.000 łączności odmówiła dalszej
współpracy ostatnia zapasowa blaszko-sprężyna sztorcowego
klucza telegraficznego. Sytuacja zmusiła mnie do zakończenia
pracy tym kluczem, ponieważ jakość nadawania drastycznie się
pogorszyła. Kolejne łączności prowadziłem przy użyciu
komputera.
Po pechowym starcie w części fonicznej zawodów CQ WW DX postanowiłem wystartować w części telegraficznej w kategorii jeden operator na wszystkich pasmach, aby umożliwić szerokiej rzeszy kolegów zaliczenie Iraku i 21 strefy. Niestety mój czas był mocno ograniczony obowiązkami służbowymi. Pomimo wielu przeciwności udało mi się przeprowadzić 1555 QSO (przez ok. 28 godzin) co dało mi 1.326.328 punktów. Na początku grudnia przeszedłem na dwa tygodnie do pracy zmianowej na dyżury, co miało również swoje plusy, ponieważ często dysponowałem wolnym czasem w ciągu dnia. Starałem się to skrzętnie wykorzystać, co zaowocowało wieloma ciekawymi łącznościami. Jak się niebawem przekonałem, pasmo drobnych awarii mnie nie opuszczało. Tym razem odmówiła dalszej współpracy turbinka dmuchawy zasilacza PS-55. Do chłodzenia mojego sprzętu zmuszony byłem adaptować wentylator od innego urządzenia. Stanowiło to istotny problem, ponieważ pracując aktywnie na pasmach stosunek czasu odbioru i nadawania często wynosił jeden do jednego i urządzenie silnie grzało się. W skrajnych sytuacjach, jak chociażby zawody, posiłkowałem się dodatkowym wentylatorem Zefir specjalnie zabranym z kraju. Od około 10 grudnia starałem się dwa razy w tygodniu pracować o wschodzie słońca na dolnych pasmach aby umożliwić również stacjom z Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej przeprowadzenie łączności. Jeśli tylko propagacja była sprzyjająca, tłok w eterze panował ogromny. Często dodatkowym utrudnieniem były niektóre stacje z Europy, które przeszkadzały w odbiorze odległych sygnałów moich korespondentów z drugiej półkuli. Działanie takie pozbawione było sensu i logiki, bo przecież kilka razy w tygodniu, w godzinach wieczornych, pracowałem specjalnie dla stacji europejskich. Wielokrotnie proszony byłem o zmianę pasma lub emisji, co dało kolegom możliwość zaliczenia brakujących łączności. W połowie grudnia po licznych opadach deszczu (pora deszczowa) sytuacja zmusiła mnie do przeniesienia anteny delta loop pasma 80 m kilkadziesiąt metrów dalej, ponieważ zaczęła ona powodować lekkie zakłócenia w odbiorze satelitarnym, prawdopodobnie ze względu na zmianę przewodności gruntu.
Maszt o wysokości 11 m został zamontowany na pięciometrowej przybudówce, czyli prawie 16 m nad ziemią, a antena pod kątem 60° w stosunku do gruntu. Dolna, dłuższa część trójkąta umieszczona była około 4 m nad gruntem. Odsunięcie konstrukcji w bok spowodowało ustąpienie zakłóceń i poprawę słyszalności w paśmie 80 m szczególnie na drugiej półkuli. W okresie świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku miałem trochę więcej czasu na działalność amatorską i liczba przeprowadzanych łączności szybko rosła.
Ostatnie dwa tygodnie upłynęły na zwiększonej aktywności szczególnie w pasmach 80 i 160 m. Pracę radioamatorską z Iraku zakończyłem 15 stycznia 2007 roku o godzinie 06.31 czasu lokalnego łącznością ze stacją kolumbijską w paśmie 40 m.
Pragnę kolegom uzmysłowić fakt, że mój pobyt w tym kraju często był zakłócany przez liczne ostrzały moździerzowe i rakietowe bazy co nie ułatwiało mi życia i powodowało szereg stresów. Praca na pasmach amatorskich była na to wspaniałym antidotum. Podsumowując swoją 5 miesięczną aktywność amatorską, chciałbym podkreślić, że pracując tylko w czasie wolnym od zajęć zawodowych udało mi się przeprowadzić na 9 pasmach amatorskich 32.830 łączności z 219 krajami w tym 80% na telegrafii i 20% na fonii.
| BAND | CW | SSB | Total |
| 1,8 Mc | 950 | 5 | 955 |
| 3,5 Mc | 2865 | 96 | 2961 |
| 7 Mc | 6259 | 1388 | 7647 |
| 10 Mc | 6134 | - | 6134 |
| 14 Mc | 4883 | 2141 | 7024 |
| 18 Mc | 2543 | 496 | 3039 |
| 21 Mc | 2170 | 2176 | 4346 |
| 24 Mc | 344 | 205 | 549 |
| 28 Mc | 160 | 15 | 175 |
| Total | 26308 80% |
6522 20% |
32830 |
Podczas mojego pierwszego pobytu w Republice Iraku przeprowadziłem 39.420 łączności, co łącznie daje 72.250 łączności z 253 krajami świata w obu aktywnościach.
| Band | CW | SSB | Total |
| 1,8 Mc | 1304 | 14 | 1318 |
| 3,5 Mc | 6619 | 543 | 7162 |
| 7 Mc | 14007 | 3188 | 17195 |
| 10 Mc | 10618 | - | 10618 |
| 14 Mc | 6911 | 2809 | 9720 |
| 18 Mc | 6874 | 1698 | 8572 |
| 21 Mc | 5918 | 3611 | 9529 |
| 24 Mc | 2690 | 1331 | 4021 |
| 28 Mc | 2480 | 1635 | 4115 |
| Total | 57421 79,5 % |
14829 20,5 % |
72250 |
Szczególnie cenne jest dla mnie przeprowadzenie 1318 łączności na 160 m oraz 7162 na 80 m, a także 17.195 łączności na 40 m. Bardzo dziękuję kolegom Jurkowi SP8TK, Piotrowi SP2JMR i Henrykowi SP7RJF bez pomocy których, moja praca krótkofalarska z Iraku nie byłaby możliwa. Serdecznie pozdrawiam i dziękuje za przeprowadzone łączności wszystkim koleżankom i kolegom życząc wielu ciekawych DX-ów.
Ryszard SP8HKT